Ülkücü Şiirleri

Son Güncelleme: 04.09.2020 14:18

Ülkücü şiirleri kısa sayfasında vatan ve millet sevgisine dair çok önemli ve en güzel ülkücü şiirlerini okumak isterseniz tam yerindesiniz.

Uyu Ülkücü Bebek Şiiri

Büyü bebeğim büyü
Ülkücü olacaksın
Özmen’in Önkuzunun
Yerini alacaksın.
Onlar bir yiğittiler
Ülkücü şehitler
Vatan Millet uğruna
Canlarını verdiler
Büyü bebeğim büyü
Askere gideceksin
Hainlere karşı
Silah kuşanacaksın

Can Reis

Ülkücü Dediğin Şiiri

Sevdiğini Allah(c.c) için sevenler,
Peygamberin izinden gidenler,
Komsusu doyduktan sonra yiyenler,
Ülkücü dediğin böyle insandır.

Gelmiştir dünyaya bir gaye için,
Büyük düşünürler hep bunun için,
Çalışır Milleti, Vatanı için,
Ülkücü dediğin böyle insandır.

Eylülde yemedik darbe kalmadı
Yine de devlete ömür adandı,
Halkına hizmettir bütün isteği,
Ülkücü dediğin böyle insandır.

Haksızlık görünce susmayandır o,
Tehlike görünce korkmayandır o,
Kinini Vatana kusmayandır o,
Ülkücü dediğin böyle insandır.

Söz: Hasan Gencel

Ülkücü Şiiri

Ülkücü toplumda saygın bir ferttir
Duruşu başkadır düzdür ülkücü
Eğilmez bükülmez mert oğlu merttir
İnançlı imanlı yüzdür ülkücü

Haklının yanında, haksıza korku
Gönülde nağmedir dillerde türkü
Asırlar boyunca insanlık çarkı
Dönerken dişlide fazdır ülkücü

Hak ile hakikat yolu bellidir
İmanlı yüreği solu bellidir
Oğuzun soyundan kolu bellidir
İlme çığır açan izdir ülkücü

İslam sancağını taşır elinde
Tevhidi düşürmez söyler dilinde
Gönüllerde açan umut gülünde
Çiçeğe renk veren özdür ülkücü

Esaret zinciri bağlamaz onu
Aydınlık gelecek bellidir sonu
Millete kurulan hain oyunu
Apaçık gösteren gözdür ülkücü.

Türk İslam sevdası saklı yürekte
O şanlı bayrağım daim direkte
Mahir’le birlikte kutlu sürekte
Gençliğin önünde hızdır ülkücü

Mahir Başpınar

Bu Nasıl Ülkücülük Şiiri

Töre´de yoktur Lidere laf atmak,
Bu nasıl Ülkücülük be gardaşım?
Davamıza sahip çıkalım haydi,
Bu nasıl Ülkücülük be gardaşım?

Tilkiler; siz konuşmayın bir kere;
Döneklerle işimiz yoktur biline,
Aklınız ermez Devlet isine,
Bu nasıl Ülkücülük be gardaşım?

Kürsad ile Yamtar olsaydı simdi,
Vallahi, billahi aşardı sizi,
Bozkurtlara yem olurdunuz yine,
Bu nasıl Ülkücülük be gardaşım?

Başbuğun arkasından yürüyenler,
Bize ihanet edip gittiler,
Ülkücüler daha da yükseldiler,
Bu nasıl Ülkücülük be gardaşım?

Söz: Hasan Gencel

Kahramanlık Şiiri

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir
Nede yıldızlar gibi parlayıp sönmemektir
Ölmezliği düşünmek boşuna bir emektir
Kahramanlık saldırıp bir daha dönmemektir

Sızlasa da gönüller düşenlerin yasından
Koşar adım gitmeli onların arkasından
Kahramanlık içerek acı ölüm tasından
İleriye atılmak ve sonrada dönmemektir

Yırtıcılar az yaşar uzun sürmez doğanlık
Her ısığın ardında gizlidir bir aydınlık
Adsız sansız olsa da en büyük kahramanlık
Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir

Hüseyin Nihal Atsız

Milliyetçi Toplum Şiiri

İnsan Emeğine Saygı Duyarız
Külfeti Nimeti Ortak Sayarız
Zulme Baş Kaldırır Karşı Koyarız
Bize Milliyetçi toplum Derler.

Hak Diyerek Tek Allah’a Taparız
Sefaleti Yıkıp Hamle Yaparız
Hırsı İhtirası Çiğner Geçeriz
Bize Milliyetçi toplum Derler.

Kuran Rehberimiz Tapu Yok Bizde
Herkese Gönlünce Tapu Yok Bizde
Sömürüye Açık Kapı Yok Bizde
Bize Milliyetçi toplum Derler.

Kutlu Bir Savaş Oldun Şiiri

Bu kervan uzar gider,
Toprağa sızar gider,
Düşmanı bozar gider,
Ülküde bir bas oldun.

Yüreğimde bir kıvılcım,
Patlıyor artık hıncım,
Allah(c.c) için akıncım,
Kalemde bir taş oldun.

Adınla bayrak bayrak,
Hedefe hızlanarak,
Alnımıza öyle ak,
Gözümüzde yaş oldun.

Altay dağı yataktır,
Simsek gibi ataktır,
Komünizm bataktır,
Hilal gibi kas oldun.

Artık başladı koşu,
Engel sayma yokuşu,
Ülkümüzün nazlı kuşu,
Özmene gardaş oldun.

Ruhunla bir taşıp da,
Macin hatta aşıp da,
Kahpeliğe şaşıp da,
Kutlu bir savaş oldun.

Hedef Kızılelma Şiiri

Demir dağları yaktık,
Ergenekondan çıktık,
Irmaklar gibi aktık,
Hedef Kızılelmaydı!

Börteçine en önde,
Kılıçlarımız kında,
Düşmanlarımız Çin’de,
Hedef Kızılelmaydı!

Ötüken mola yeri,
Düşmana bela yeri,
Dünyanın en güzeli yeri,
Hedef Kızılelmaydı!

Alp Arslanım yürüdü,
Anadolu göründü,
Ne kadar da güzeldi,
Hedef Kızılelmaydı!

Herkes Turani seçti,
Ülkücüler basa geçti,
Birlik şerbeti içti,
Hedef Kızılelmaydı!

Birdir artık mülkümüz,
Gerçekleşti Ülkümüz,
Söyleniyor türkümüz,
Hedef Kızılelmaydı!

Söz: Hasan Gencel

Ey Şehit Şiiri

Nice kurbanlar verdik, vatana tarih boyu,
Kutsal emanet için, düşen cansın şehidim.
Bu toprağın bağrında, huzur içinde uyu,
Artık sen vatan oldun, vatan sensin şehidim.
Yağan yağmurda türkün, yellerde nefesin var,
Şırıldayan sularda, dinmeyecek sesin var,
Yurdun her köşesinde, gururun var, yasın var,
Meriçsin, Erciyessin, Ağrı, Vansın şehidim.
Senin kurban olduğun, vatan bekçisiz kalmaz,
Arslan yatan toprağı, bilir, çakallar gelmez,
Dününden habersizin, yarınları da olmaz,
Hem bugünsün, hem yarın, hemde dünsün şehidim.
Seni anlamayanlar, ne anlar ki vatandan,
Onlar başka şey bilmez, rahat içinde candan,
Ölüm onlara sondur, sana sıyrılış tenden,
Bırak ruhsuzlar seni, öldü sansın şehidim.
Yurda bahar gelende, açan güllerde varsın,
Ovada esen yelsin, yüce dağlarda karsın,
Toprağı vatan yapan, ruhtaki kutlu sırsın,
Gönüllerde duasın, şeref, şansın şehidim..

Şehidim Şiiri

Toy düğünle gittiğin, vatan borcundan senin,
Al bayrağa sarılıp, dönmen varmış şehidim.
Sana gıpta ettim de, o mübarek annenin,
Göz yaşına dayanmak, inan zormuş şehidim.
Kara haber gelmeden, daha bir gece önce,
Annenden seni sormuş, kardeşin ince ince,
Babanın yüreğine, düşmüş kötü bir sancı,
Nişanlın rüyasında, seni görmüş şehidim.
Memleketten epeyce, hâl, havadis sormuşsun,
Dikenli bir çalıdan, kırmızı gül dermişsin,
Helallik dilemişsin, sonra gülü vermişsin,
Uyanınca yüreği, yanan kormuş şehidim.
Çarptıkça bu yüreğim, sızlayan acın bitmez,
Bin hainin kellesi, bir tek telini tutmaz,
Dünyada hiçbir makam, senin şanına yetmez,
Sana layık makamı, Allah vermiş şehidim.
Bir kuru coğrafyayı, vatan eyleyen sensin,
Bayrağıma rengini, bahşeden asil kansın,
Ölürse beden ölür, sen ölmeyecek cansın,
Ebede giden yola, ismin girmiş şehidim.
Vatanın kıymetini, ancak sevenler bilir,
Koçlar kurban edilir, vatan vatanca kalır,
Soysuz vatanı bilmez, maddeye köle olur,
Ruhsuzun gönül gözü, meğer körmüş şehidim.
Kardelenler çıkanda, çiğdem çiçek açanda,
Dumanlı zirvelerden,yalnız kartal uçanda,
Bak hepsine, yörükler, yaylalara göçende,
Manevi varlığına, selam durmuş şehidim.

Dostumuz Barzaniye Şiiri

Sahibi yanındayken, köpekler havlar kurda,
Yalnız kaldığı anda, duvar dibine siner.
Boynundaki takılmış, zinciri unuturda,
Kemikten gelen gücü, kendi kudreti sanar.
Senin gördüğün rüya, artık uykudan uyan,
Seni mayına sürer, tasına kemik koyan,
Türkün sabrı taşarsa, düşünmez zarar, ziyan,
Kuruların yanında, epeyce yaş ta yanar.
Sahibine güvenme, o Türk’ü iyi bilir,
Kararlı Türk görürse, birden Türk dostu olur,
Olmasa da ne olur, oda payını alır,
Sonunda hakkın olan, yumruk tepene iner.
Yemlik bir başlangıç bu, birde sen sonu düşün,
Hesabı alınacak, döktüğün kanı düşün,
Mihverinin eksenden, çıktığı günü düşün,
Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner.
Hata senin değil ki, kimliğimden kaçmamda,
Kıçın sıkıntıdayken, sana kucak açmamda,
Maskesine aldanıp, başa soysuz seçmemde,
Uyandım, çok yakında, bu soysuz tahttan iner.
Havlamadan önce bir, havladığın yere bak,
Birazcık tarih oku, o kelleni kumdan çek,
Bir aşiret başısın, cürmün kadar yeri yak,
Senin yaktığın ateş, burdan tükürsem söner..

Aşığıyım Şiiri

Siz sormayın bana aşkı,
Ben bu yurdun aşığıyım.
Kalleş dosttan gözüm yıldı,
Düşman merdin aşığıyım.

Biri dişli, biri çarktır,
Ayni millet, aynı ırktır,
Alevi Türk, Sünni Türk’tür,
Çerkez, Kürdün aşığıyım.

Bu dünyanın kıymetine,
Aldanmayın servetine,
Aç kalsa da devletine,
Bağlı ferdin aşığıyım.

Yolcusu var kızıl yolun,
Farkı benden sudur onun,
O Lenin’in, O Mao’nun,
Ben Bozkurt’un aşığıyım.

Arif dönmüş bir bülbüle,
O aşıktır bağda güle,
Ülkücülük dertse bile,
Ben o derdin aşığıyım.

Ozan Arif

Türklük Güler Şiiri

Çiçekler sevincinden müjdeledi bahar
Gönlüm misafir oldu zamana
Ve bir şarkı yükseldi tüm enginlerden
Memleket özleminden yana

Başladı hicreti,
Bahar kokulu turnaların,
Semalar dolusu maviliklere…
O mavilikler ki kutsal ve derin.
Ninniler söylüyor. Vecd ile,
Şehitlere… Sevgililere…

Bu mevsim aynalar pırıl pırıl,
İçiyor göz bebeklerdeki manayı.
Mesafeleşen iklimlerde
Meçhul musikiler,
Yerinden oynatıyor dünyayı.

Mahrem saniyelerin müşfik kalbinde,
Güçlü zaferini ilan ediyor bahar.
İki gözüm iki çeşme
İçimde bir yangın var…

Çiçekler sevincinden müjdeledi baharı
Sema misafir oldu zamana
Ve bir şarkı yükseldi tüm enginlerden
Memleketten, hasretten yana.

Yeşilyayla birinci mevsimde gezersin
Sevgilinin gözlerini süzersin
Niçin böyle hep gönlünü üzersin
Üzülme be…
Nasıl olsa Türklük güler,
Sen de gülersin…

Şehit Ramazan Yesilyayla

Bizim Şehitlerimiz Şiiri

Vatanim sağ olsun dediler,
Onlar bizim şehitlerimiz!
Her şey Vatan için dediler,
Onlar bizim şehitlerimiz!

Vatan, Millet için öldüler,
Toprak için canlar verdiler,
Her zaman Ülkeyi sevdiler,
Onlar bizim şehitlerimiz!

Bayrak gibi dalgalandılar,
Şeyh Şamil gibi şahlandılar,
Bozkurt gibi de savaştılar,
Onlar bizim şehitlerimiz!

Vatan gibi yar olmaz dedi,
Gün Sazak gibi canlar gitti,
Eylül-meylül bize vız geldi,
Onlar bizim şehitlerimiz!

Bizim için şehit oldular,
Göğüsleri siper ettiler,
Cennette de yer edindiler,
Onlar bizim şehitlerimiz!

Simdi Başbuğun yanındalar,
Önkuzu, Özmen aynı saftalar,
Üç Hilalimin altındalar,
Onlar bizim şehitlerimiz!

İnmeyecek Bayrak için
Dinmeyecek Ezan için
Onların ruhları için
EL FATİHA diyelim!

Söz: Hasan Gencel

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir